Język odzwierciedla sposób, w jaki postrzegamy świat. My, ale też nasze dzieci. Ich słowa stanowią pomost do świata ich emocji.
Co nasze dziecko naprawdę mówi, gdy wypowiada takie zdania: “Bo ty nic nie rozumiesz”; “Czemu ty mi to robisz, że każesz mi iść do szkoły”; “Nienawidzę matematyki”; “Nic mi nie wychodzi. Jestem do niczego”?
Umiejętność dostrzegania konstrukcji, w których dziecko wyraża swoją sprawczość albo przeciwnie - wycofuje się z niej, daje rodzicom fantastyczne narzędzie do zrozumienia i dobrej komunikacji z własną pociechą. Przykładowo, gdy dziecko mówi: “Posprzątałem ci kuchnię”, to tym drobnych detalem “ci” pokazuje, że przypisuje sprzątanie kuchni osobie, do której mówi. Wystarczy dowcipnie zapytać: “Co jeszcze mi robisz, czyli co w twoim przekonaniu robisz dla mnie?”, by w zabawny sposób rozbroić tę konstrukcję i zbudować bezpieczną przestrzeń do rozmowy o tym, za co czujemy się odpowiedzialni a za co nie. Prowadząca przybliży Państwu te i inne konstrukcje językowe.
Umiejętność dostrzegania konstrukcji, w których dziecko wyraża swoją sprawczość albo przeciwnie - wycofuje się z niej, daje rodzicom fantastyczne narzędzie do zrozumienia i dobrej komunikacji z własną pociechą. Przykładowo, gdy dziecko mówi: “Posprzątałem ci kuchnię”, to tym drobnych detalem “ci” pokazuje, że przypisuje sprzątanie kuchni osobie, do której mówi. Wystarczy dowcipnie zapytać: “Co jeszcze mi robisz, czyli co w twoim przekonaniu robisz dla mnie?”, by w zabawny sposób rozbroić tę konstrukcję i zbudować bezpieczną przestrzeń do rozmowy o tym, za co czujemy się odpowiedzialni a za co nie. Prowadząca przybliży Państwu te i inne konstrukcje językowe.