Wrażliwa inżynier z logiczną duszą poetki, praktykuje holistyczne podejście do projektowania miast i wiedzy zdobywanej poprzez doświadczenie, uzupełnianej porządną podstawą naukową.
Poprawny projekt urbanistyczny rozumie jako terapię dobrą przestrzenią dla wszystkich ludzi i lisów, którzy przypadkiem się wałęsają po miejskich korytarzach.
Jako znachor przestrzeni próbuje odważnie prowadzić miasta za rękę na salę urbanoterapiii, oferuje zdrowienie z użyciem twórczych koncepcji urbanistycznych i podawanie mikstur dla odczarowania przestrzeni.
Za pomocą wyłącznie lekkich form bajkowo opowiada o przyszłości miasta zakodowanej w eleganckich aktach planistycznych, z inżynierską dokładnością wylicza, że wszyscy jesteśmy nie zakładnikami, a wspólnikami przestrzeni i jesteśmy za nią odpowiedzialni.
Dla przyjemności bazgroli ołówkiem wiersze i opowiadania o mieście. Uczy się w szkole baletowej dla starszych dam, co chroni przed zniechęcaniem się do mniej trudnych spraw w życiu.
Swoje pierwsze kroki stawia również jako nauczyciel akademicki na Politechnice Krakowskiej oraz wykładowca na Uniwersytecie Dzieci.
Poprawny projekt urbanistyczny rozumie jako terapię dobrą przestrzenią dla wszystkich ludzi i lisów, którzy przypadkiem się wałęsają po miejskich korytarzach.
Jako znachor przestrzeni próbuje odważnie prowadzić miasta za rękę na salę urbanoterapiii, oferuje zdrowienie z użyciem twórczych koncepcji urbanistycznych i podawanie mikstur dla odczarowania przestrzeni.
Za pomocą wyłącznie lekkich form bajkowo opowiada o przyszłości miasta zakodowanej w eleganckich aktach planistycznych, z inżynierską dokładnością wylicza, że wszyscy jesteśmy nie zakładnikami, a wspólnikami przestrzeni i jesteśmy za nią odpowiedzialni.
Dla przyjemności bazgroli ołówkiem wiersze i opowiadania o mieście. Uczy się w szkole baletowej dla starszych dam, co chroni przed zniechęcaniem się do mniej trudnych spraw w życiu.
Swoje pierwsze kroki stawia również jako nauczyciel akademicki na Politechnice Krakowskiej oraz wykładowca na Uniwersytecie Dzieci.